Jak Wolna Europa

Posted in ■ aktualności by Maciejewski Kazimierz on 11 Lipiec 2010

Debata oceniająca genezę, przebieg i znaczenie tzw. Okrągłego Stołu jako podstawy transformacji ustrojowej w Polsce była i jest podporządkowana zapotrzebowaniu politycznemu elit, które przejęły władzę w państwie.

Ważną rolę w przełamywaniu tabu o Okrągłym Stole odegrało Radio Maryja. Pełni ono dla mnie obecnie podobną rolę do tej, którą pełniło Radio Wolna Europa w czasach zniewolenia komunistycznego.
Historyczny kompromis między bezradną wobec kryzysu gospodarczego i politycznego komunistyczną władzą a wyselekcjonowaną „konstruktywną” opozycją demokratyczną stał się przedmiotem entuzjastycznej gloryfikacji jako akt założycielski III Rzeczypospolitej. Ojcem założycielem III Rzeczypospolitej został wspólnie z „okrągłostołową” opozycją demokratyczną desygnowany na pierwszego prezydenta państwa gen. Wojciech Jaruzelski z zapleczem gen. Czesława Kiszczaka i peerelowskich resortów siłowych. W tworzonym micie Okrągłego Stołu pomija się fakt, że do niego i do transformacji ustrojowej w Polsce doszło z przyzwolenia Kremla i samego Michaiła Gorbaczowa i że bez zgody Rosji żadna inicjatywa tego typu nie mogła być inicjowana.

Dodatkowo wskazuje na to fakt, że po nieudanym strajku zdelegalizowanej „Solidarności” w 1988 r. Biuro Polityczne Komitetu Centralnego, szantażowane w razie odmiennej decyzji groźbą dymisji zapowiedzianej przez trzech generałów i jednego cywila zadecydowało o podjęciu negocjacji z konstruktywną reprezentacją NSZZ „Solidarność” zgromadzoną wokół Lecha Wałęsy. Byli to: gen. Wojciech Jaruzelski, gen. Czesław Kiszczak i gen. Florian Siwicki, cywilem zaś był ambasador PRL w Moskwie Stanisław Ciosek. W takich okolicznościach będący w większości w Komitecie Centralnym PZPR zwolennicy zduszenia i ostatecznego rozprawienia się z „Solidarnością” z Mieczysławem Rakowskim na czele zostali zmuszeni do zmiany frontu i przystanie na moskiewskie sugestie rozmów o warunkach przywrócenia pluralizmu związkowego i podstawowych limitowanych wolności politycznych w Polsce na warunkach przez siebie dyktowanych. Była to realizacja zadania: „Jak się podzielić władzą, żeby ją zachować”.

Katastrofalna sytuacja gospodarcza i ekonomiczna Polski wymagała rozwiązań, które pozwolą, uwłaszczając nomenklaturę PZPR-owską, zdjąć z niej odpowiedzialność polityczną i przekształcić ją w grupę dominującego kapitalizmu kompradorskiego [komprador – miejscowy pośrednik odnoszący korzyści z transakcji na rzecz cudzego kapitału i zewnętrznych podmiotów gospodarczych – red.]. Dopuszczono do komitywy przedstawicieli opozycji gotowych współdziałać w grupie neokapitalistów z PRL.

Granice kompromisu były płynne. Społeczeństwo wykazało się tutaj niezwykle ofensywną siłą, którą dała mu kartka wyborcza w wyborach 4 czerwca. Możemy mówić o sukcesie społecznym w takim zakresie, w jakim wszyscy poczuliśmy się upodmiotowieni. Natomiast klasy polityczne, które przygotowywały Okrągły Stół i brały w nim udział, sondowały dopiero przyszłość. Nie można dzisiaj mówić, że transformacja ekonomiczna zaczęła się w Polsce razem z Okrągłym Stołem. Ona została zapoczątkowana zakładaniem przez nomenklaturę spółek polonijnych i reformy ministra Mieczysława Wilczka.

Późniejszy rząd Mieczysława Rakowskiego już tylko przypieczętował przygotowywany podział władzy politycznej gwarantujący PRL-owskim środowiskom władzę ekonomiczną w nowym systemie. Ważną rolę w przełamywaniu tabu w debacie publicznej o Okrągłym Stole odegrało Radio Maryja. Pełni ono dla mnie dziś podobną rolę do tej, którą pełniło Radio Wolna Europa w czasach zniewolenia komunistycznego. Radio Maryja jest rozgłośnią, która daje nam pełnię poczucia upodmiotowienia. Póki ono istnieje, nie obawiam się o los ludzi, którzy myślą nieinstrumentalnie i nie chcą być sterowani przez jedynie słuszną linię kolejnych ekip dochodzących do mediów.

Proszę pamiętać, że kadra, która jest w tej chwili w mediach, pracuje raczej na swój, a nie społeczeństwa rachunek.

Natomiast Radio Maryja nie jest niczyją agenturą, tylko niezależnym głosem społeczeństwa opartym na: czytelnym światopoglądzie chrześcijańskim, tradycji katolickiej, tożsamości narodowej i społecznej nauce Kościoła.
.
Senator Piotr Ł.J. Andrzejewski • NASZ DZIENNIK

Piotr Łukasz Juliusz Andrzejewski jest wieloletnim Senatorem Rzeczypospolitej Polskiej (Senator I, II, III, IV, VI i VII kadencji Senatu RP). Wybrany z okręgu wyborczego nr 19 (Warszawa II). Był i jest bezpartyjny.
Należy do Klubu Parlamentarnego PiS. W obecnej kadencji Przewodniczący Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz członek Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich.


wyślij znajomemu

Advertisements

Comments Off on Jak Wolna Europa